Challenge Axel 23-02-2013 <<Terug

De eerste challenge van dit jaar is zoals gebruikelijk een avondwestrijd, wat inhoud dat er enkele proeven in het licht en de rest in het donker gereden moeten worden. De wedstrijd werd gehouden in Axel, wat achteraf toevallig ook de laatste keer in Axel is. Het terrein is verkocht en dit weekend was helaas het laatste weekend dat er gereden kon worden.
Het was weer de eerste keer dat we met de auto het terrein in gingen dit jaar, dus weer even wennen.
Alle bekende gezichten waren er weer, dus het was ook weer ouderwets gezellig. De bedoeling van de organisatie was dat iedereen voor de pauze 2 proeven in het licht kon rijden en na de pauze nog 3 proeven in het donker.

Onze eerste proef was proef 2, deze was helemaal vooraan bij de ingang van het terrein. We hadden de proef vooraf uiteraard bekeken en nadat het voorgaande team de proef uitgereden konden we starten. Alles ging verbazen goed en bulten waar we verwachten te moeten lieren konden we zo op rijden. Daarna een flinke afstap van zo’n dikke 1,7 meter nagenoeg recht omlaag kon ook zonder de achterlier vast te hangen, uit voorzorg heeft mijn bijrijder Yves het touw vd achterlier wel zelf even strak gehouden en alles ging goed. Daarna het parcour vervolgd en nog een laatste 180 graden bocht om wat struiken heen, de grond was daar ook redelijk zacht en los waardoor het wat moeilijker was om met de voorwielen de bocht omhoog te volgen. Omdat er maar een beetje voor nodig was had ook hier Yves weer even zelf aan het touw vd voorlier getrokken en toen vonden de voorwielen wel net genoeg grip om de neus omhoog te trekken en recht voor de heuvel te staan. Alleen was de grond te los om toch helemaal naar boven te rijden en moesten we toch even lieren om het bultje over te komen. Daarna enkel nog even het spoor volgen en de proef uitrijden. Al met al een vrij makkelijke proef en dit was dan ook geen reden voor strafpunten te rijden. We hadden hier de volledige …. Punten en binnen …… minuten.

De tweede proef die we moesten rijden was proef 1, deze was recht achter de parking/camping van het terrein, achterin de hoek dus. Deze proef hadden we eerder ook al bekeken en we hadden er al een team zien rijden voordat. Deze proef begon helemaal achterin de hoek met een afdaling onder een 180 graden bocht en dan de helling weer via een ander spoor omhoog. Bovenaan overhaaks linksaf een diep spoor in de helling weer af, hier in deze bocht was het erg makkelijk dat je een flinke veerweg had. Weer onder aan rechts af het spoor wat buitenom het terrein loopt volgen en even verderop weer rechtsaf omhoog. Bovenaan was een keuze moment de helling verder omhoog rijden en de buitenbocht linksom nemen voor 2 punten, of wat eerder op de helling linksaf  zo’n 1.5 mtr haaks recht omhoog om zo boven te komen voor 10 punten.
Uiteraard gingen we ook hier voor de 10 punten en moesten we even flink lieren met het grondanker en uiteindelijk nog gebruik maken vd rijplaten om boven te komen, maar dit alles lukte uiteindelijk redelijk snel.
Boven even een stukje doorrijden en dan haaks een diep schuin omlaag lopend spoor in en meteen rechtdoor het spoor weer recht omhoog uitrijden. Bovenop was het een vrij korte top en dan direct weer flink omlaag en haaks linksaf weer een spoor in wat omlaag loopt. Ook hier was een flinke veerweg weer een uitkomst en kon alles zonder de lier of toplier gereden worden. Meteen nadat je in het spoor omlaag kwam moest je weer rechtaf het spoor uit zien te komen en door een stuk riet weer bijna 180 graden door draaien en dan kon je weer kiezen. Of rechts een spoor omhoog rijden, of links van het spoor een hoge bult op rijden en zo de proef uitrijden, ook hier weer voor de 10 punten gekozen en de hoge bult op gereden. Dit ging ook zonder lieren en na het inladen van de spullen en bijrijder kon de tijd weer gestopt worden.
Hier hadden we tot op dat moment de snelste tijd en alle punten zonder strafpunten. Die snelle tijd is de recht vd wedstrijd nog maar 1x geëvenaard. We hadden hier ….. punten en ……. Minuten.

Hierna hadden we pauze en konden we weer genieten van culinaire hoogstandjes van Theo en zijn frietkar. Maar voordat we pauze gingen houden hebben we eerst nog even in het licht onze volgende proef bekeken, ook maar goed ook want deze proef bleek meteen ook de zwaarste hindernis vd wedstrijd te hebben. Er waren al diverse teams voor ons geweest, waaronder onze “concurenten” (in het klassement dan), maar nog niemand had hier voor de moeilijke optie voor 10 punten gekozen. Dit geeft al aan dat het niet echt makkelijk was om dit binnen de tijd en zonder strafpunten te doen. Na veel wikken en wegen, overleg met andere teams hebben we er uiteindelijk voor gekozen om toch deze moeilijke hindernis te proberen met de alles of niets instelling. Of het lukt en we pakken daarmee meteen een voorsprong op de rest vd teams, of het levert de punten op die we konden halen maar dan hadden we wel als (waarschijnlijk) de enige het lef gehad om die hindernis te doen.

Na de pauze dus direct naar onze derde proef, proef 5. Eerst nog even het plan van aanpak door genomen met Yves en na de start alle bei direct uit gestapt. Yves met de schop om de hoge rug op de bult weg te scheppen en er een geul van te maken, die ervoor moest zorgen dat het linker voorwiel in de geul bleef hangen waardoor de auto niet naar rechts zou schuiven richting de paaltjes. Ik ben alvast wat boom- en lierverlenglinten aan enkele bomen vast gaan maken en heb de rijplaten vast uit de wagen gehaald en richting Yves gegooid boven op de bult, en de wagen al goed voor de bult gezet.
Nadat alle voorbereidingen klaar waren, en de beide liertouwen vast gemaakt werden konden we de hoge steile bult op rijden/lieren. Het was een zware combinatie van lieren, stukje mee rijden en weer lieren. Dit met beide lieren en uiteindelijk moest ik ze om en om gebruiken en tussendoor af en toe met de wielen mee rijden. De beide lieren trokken zoveel stroom dat ik door stroom gebrek te weinig stroom had voor de ontsteking. Hierdoor kon ik niet rijden en lieren tegelijk, en was het dus erg belastend voor de techniek. De accu en dynamo hadden het erg zwaar en ook de koppeling heeft wel even sterk geroken, maar uiteindelijk zijn we boven gekomen en hebben we de bult ook weer veilig weten te verlaten. Daarna de proef verder gereden en Yves mocht alle gebruikte hulpmiddelen weer op ruimen en meenemen. Vlak voor het einde moest er nog even een waterbak door gestoken worden een flinke bult met los zand op gereden worden om de bak uit te rijden. Hier kwam ik niet rijdend boven en moest dus weer lieren met het grondanker. Door de serieuze lier actie in het begin vd proef had ik al flink wat stroom verbruikt en op deze bult sloeg uiteindelijk tijdens het lieren de motor af, door te weinig stroom voor de ontsteking. Ik kreeg hem daarna niet meer gestart en was het dus einde verhaal. De 30 minuten waren daar eigenlijk toch al voorbij dus we kwamen sowieso tijd te kort. Helaas had onze alles of niet keuze dus niets op geleverd, enkel de eer dat wij die hindernis toch genomen hebben, maar we hadden toch nog wel enkele paaltjes geraakt en daar dus ook de nodig strafpunten voor gekregen.
Na het vervangen van mijn accu (ik had gelukkig nog een opgeladen reserve accu mee genomen), kon ik de wagen weer starten en onder het lint door de proef verlaten. Buiten de proef moest ik nog even alle door Yves mee genomen boomlinten, rijplaatjes enz inladen. Toen ik daar naar toe reed hoorde ik een niet welkome ratel uit mijn motor komen, en het deed mij denken aan een drijfstanglager. Dus de motor zal een keer open moeten om wat nieuwe onderdelen te ontvangen.

Na een korte pauze (vooral voor Yves die door het zware werk vd voorgaande proef erg uitgeput was) zijn we naar de volgende proef gereden, dat was proef 4. Deze bevond zich ook achterin het terrein midden in  het bos. De proef even in het donker met wat zaklampen bekeken en het was op zich een vrij simpele proef die met gemak binnen een rappe tijd gereden moet kunnen worden. Dus meteen starten maar, direct na de start even de toplier gebruiken om een schuin spoor dwars over te steken. Hierna kon er weer een heel stuk het parcour vervolgt worden waarbij we enkel moesten opletten dat we de paaltjes niet raakten. Op een gegeven moment tegen een hellinkje op en meteen rechtsom weer door draaien omlaag, dit om een paaltje te ontwijken. Hierbij hing de wagen serieus schuin, maar het lukte allemaal zonder de toplier en zonder het paaltje te raken. Even verderop, omlaag en haaks linksaf een diep spoor in wat vol water stond. Dit spoor gewoon doorrijden, en dan had je de keus om het spoor met de bocht naar rechts mee te volgen, of rechtdoor het spoor uit te rijden tegen de schuine kant op en dan ook weer rechtsaf op de helling door draaien en weer om een paal heen het spoor in rijden en meteen linksaf de proef uit rijden. We kozen uiteraard weer voor de 10 punten optie en wilden rechtvooruit het spoor uit tegen de schuine helling op. De eerste poging reed de vooras de helling op en gleed de auto mee naar rechts met het spoor mee. Dus weer even achteruit voor een nieuwe poging en nu met de voorwielen aan de linkerkant strak lang een paaltje af om een zo ruim mogelijke bocht te kunnen maken. Ook nu reed de vooras weer zonder problemen de helling op en daarna gleed mijn rechter achterwiel onder water waarschijnlijk het spoor in. Mijn wagen viel heel langzaam rechtsom en belande op de rechterzijkant in het spoor voor water.
Gelukkig had ik mijn gordel om en mijn helm op (netjes en verplicht volgens het reglement), ik bleef dus vast in mijn stoel hangen. Gelukkig maar want de rechterkant vd wagen lag zo’n 30cm in het water (en vol met ijsschotsen), zolang ik in de gordel hing bleef ik ook droog, en dat was met een temperatuur van rond het vriespunt wel mijn streven. Mijn bijrijder heeft eerst alle atributen uit de wagen gevist en op het droge gegooid, en daarna heeft Michel van team Mudmaniacs met zijn lier mijn wagen weer recht getrokken en daarna uit de proef getrokken en naar de parking gesleept. Omdat ik mijn snorkel helemaal rechts heb zitten heeft deze dus ook onder water gelegen en is dus helemaal volgelopen. Ik heb dus geen risico genomen en mijn motor niet proberen te starten, maar heb mijn wagen door team Bas Offroad op mijn vrachtwagentje laten trekken.
Helaas hebben we dus ook op deze proef niet genoeg punten gehaald en hierna moesten we eigenlijk nog een proef rijden, maar die hebben we dus helemaal niet kunnen rijden.

Hierdoor hebben we dus uiteindelijk een slechte wedstrijd gereden en weer een hoop werk voor als we thuis zijn. Dit was de 1e keer in 10 jaar terreinrijden dat we net over het kantel punt heen gingen zonder dat ik aan de toplier vast hing. En dit op een punt waar al vele auto’s zonder problemen door gereden waren. Ik stond er dus ook erg versteld van dat ik daar omviel, want er was totaal geen aanleiding om de toplier te gebruiken. Maar wellicht heeft er onderwater ergens eeg gat of zo gezeten waar ik net op het verkeerde moment met mijn achterwiel in schoot. Shit happens………… Maar weer een teken dat het goed is dat we volgens het reglement verplicht zijn om de gordels om te hebben, een helm moeten dragen en een rolkooi moeten hebben.   

Hopelijk hebben we volgende keer meer geluk, eerst maar een zorgen dat alles weer schoon en droog wordt en even de carterpan verwijderen om de drijfstanglagers te inspecteren.

<<Terug